كار در روزها و هفته های تمرين را مي توان نوع مثبت تحمل فشار به حساب آورد زيرا تمرين توانائی
هاي بدن در توليد انرژی و تحمل فشار جسمانی در اجراي شيرجه را افزايش مي دهد. تغييرات عمده جسماني در شيرجه روهاي مبتدي در ۱۲ تا ۲۰ هفته نخست تمرين روي مي دهد.

 

 اعتقاد مربيان و كارشناسان شیرجه بر اين است كه شيرجه رویی كه بيشترين تمرين را دارد بهترين عملكرد را خواهد داشت. در نتيجه مشاهده مي شود كه كيفيت و كميت در تمرين مترادف مي شوند برنامه تمريني براي شيرجه روهاي حرفه اي مستلزم تقسيم سال تمرين به واحدهاي كوچكتر و منظم تر است.
  دليل عمده برنامه ريزی اطمينان يافتن از ايجاد سازگاري منظمي است كه شيرجه رو به هنگام مهمترين مسابقات به اوج آمادگي مي رسد نخست بايد برنامه سالانه تمرين تنظيم شود، سپس بايد برنامه فصلي و سرانجام برنامه هفتگي و روزانه تمرين تنظيم گردد.

 اكثر مربيان شیرجه بر حسب تعداد دفعاتي كه مايلند براي مسابقات مهم به مرحله كاهش تمرين برسند سال تمرين را به دو يا سه فصل تقسيم مي كنند كار اصلي كه در ابتدا صورت مي گيرد تقسيم سال به فصل و فصل به دوره هاي بزرگي است كه از هر كدام از اين دوره ها هدفهاي متفاوتي پيگيري مي شود هدفهايی كه مرتبط با سازگاري مورد نياز به انواع تمريناتي است كه براي ايجاد سازگاري به كار مي رود.

۱.دوره آممادگی عمومی ۲.دوره آماده سازی اختصاصی ۳.فاز قبل از مسابقه (افزایش و کاهش فشار تمرین).